Peter Van Kan draait harmonieuze en inspirerende muziek, van rock and roll tot opera, praat met yogadocente Cora Verkuilen over.....yoga, met Annemiek van Rooijen over poëzie en met Marieke van Nimwegen over gezondheidnieuws. 

Hieronder het gedicht van de week
 

Tijd

Vooraan ligt het verleden, ingekleurd en wel
zo vaak herkend in dromen, spiegeltheater
rond eigen rol, het bracht je -altijd achteraf-
tot hier. Niet verder. Er is zo veel gebeurd
maar niets veranderd, ‘t vertrouwde landschap
goed te overzien, voorspelbaar, ook de wakken
en pijnlijke kloven. Een verzachtend licht
schijnt over waters, oevers waar ooit geland.

Achteraan groeit ongezien de toekomst aan,
een steeds smaller wordend lint, een kind
dat weet van niks. Het duwt in je rug.
Je hoort alleen gegiechel, ruikt de geur
van risico en stom geluk, alles zou kunnen
maar je houvasthand kleunt mis,grijpt in
ontastbaar onbestaan, ijl als idee, zo sta je
wankelend, daar op die ene dunne streep.

Annemieke van Rooijen