Deze week geen live uitzending, maar een van tevoren opgenomen programma. Met Peter Van Kan, Marieke van Nimwegen, Annemiek van Rooijen en veel muziek.

Hieronder het gedicht van vorige week van Annemiek van Rooijen:

AFSCHEID van de zomer

je zonnelokken, geel en bruin
beginnen al te vallen
je ooit zo strak stramien
laat al mijn weefwerk los
ik vul mijn lege handen met de oogst
mijn holle hoofd met zoet en rijp
nu je vervaagt in ochtendmist

je rolt ons kleed al op strooit
afscheidsbrieven over het terras
je veegt -onverschillig haastig-
een doek over huilende tafels
we zijn gesloten, einde seizoen

tijd wordt het voor vuur
want ik verkil, mijn sapstromen
verstild, star als een wilg
om ooit weer uit te botten

tot zolang span ik ons verhaal
in de hoeken van de ruimte binnenin
het zal er hangen als een schapenvacht
waar ik mij mee kleden kan
oneindig warm, vertrouwd en zacht