Vandaag kreeg ik twee ongerelateerde berichten te lezen / horen. Toch moest ik bij beide aan minister Klink denken.

Het ene nieuwtje was een persbericht. Psychiater Rob Ruimschotel en psychologe Noëlle Spliethoff, de mensen achter het nieuwe psychiatrisch centrum PsyToBe in Rotterdam, lieten weten dat het huidige systeem van gezondheidszorg ‘lijfdebielen’ kweekt. Mensen worden afhankelijk, hopen dat de dokter hen beter maakt, leveren autonomie in. Het vergroot de kans op vaker en erger ziek zijn.

Over het woord kan men discussiëren

Over het woord kan men discussiëren. Maar wie slim genoeg is om artikelen op deze website te lezen, zal het met de observaties op zich eens zijn. Ze zij zo duidelijk correct dat het bijna verbazing wekt dat het nieuws is.

Ik voel me 80.

Het andere bericht kwam van een bevriende gezondheidstherapeute. Ze vertelt nooit iets over cliënten die ik zou kunnen kennen, maar deelt wel eens anoniem ervaringen.
Het ging deze keer om een vrouw van middelbare leeftijd met de volgende problemen:
Al 30 jaar zeer slechte adem, overgevoelig voor geluid, geen slijm in mond en vagina, ’s ochtends gevoel als kater, al 8 jaar zeer moe, drie keer per maand zware migraine en dan vrijwel blind, metalen smaak in de mond, kan niet zweten zonder medicijn, al 10 jaar maagpijn, opgezwollen gevoel in buik, voortdurend misselijk, lange perioden van chronische koorts, kan niet meer dan 1 pagina achter elkaar lezen, altijd mistig in haar hoofd, uitgeput, angstig, moet er ’s nachts paar keer uit om te plassen, vaak hoofdpijn, pijnlijke ontstekingen in gewrichten, stijf, heeft het altijd koud, diverse keren galstenen, kan nooit meer dan één keer per dag poepen, lust geen fruit, schimmel in vagina, lage bloeddruk.
Het zal niet verrassen dat de cliënte haar opsomming besloot met de woorden‘Ik voel me 80 en ben nooit gelukkig.’

Reeksen artsen...

Wat had ze er in al die jaren aan gedaan ? Reeksen artsen en specialisten bezocht. Tandarts en mondhygiënist. In de loop der jaren had ze een apotheek leeggegeten en allerlei diagnoses gekregen: Sjögrens syndroom; atrofische gastritis, etc. Ze had haar amandelen laten knippen en een colonoscopie ondergaan. Haar tong geschraapt, zuivel laten staan en geprobeerd om aan fitness te doen. Voor de mond gebruikte ze een (volgens mijn vriendin giftige) antibacteriële spray. Ze slikte een middel om zin in seks terug te krijgen; een middel om te zweten, een middel om slijmvorming te bevorderen. En last but not least, flinke doses antidepressiva en prednison.
Niets hielp.

De stand.

Treurig verhaal. Met een happy end. Want inmiddels is de stand:
Veel minder moe, kan een tijdschrift helemaal uitlezen, de koorts is weg, voelt zich geen 80 meer, opgezwollen gevoel is weg, twee keer daags ontlasting, heeft geen pijn meer, geen kater gevoel, is niet meer angstig, kan tot 6 uur doorslapen zonder plassen, geen hoofdpijn meer, slechte adem is bijna verdwenen, helder in het hoofd, heeft doses medicijnen sterk verminderd, eet fruit, vagina voelt beter, geen opgezwollen gevoel meer, niet meer bevroren.

Bijzonder ? Helemaal niet. Het komt bijna dagelijks voor dat mijn vriendin op deze manier, in mijn woorden, de rotzooi opruimt die het reguliere systeem achterlaat. En uiteraard niet alleen zij doet dat, maar vele therapeuten die werken met functionele geneeskunde, natuurgeneeswijzen, etc. 

Hij begrijpt het niet.

Wat heeft dit met minister Klink te maken ? Dit: hij begrijpt het niet. Hij begrijpt niet dat het huidige systeem 'lijfdebiliteit' bevordert. En hij begrijpt niet dat een goede natuurgeneeskundige misschien minder van synthetische medicijnen weet dan een arts, maar meer verstand heeft van gezondheid en genezen.
Als het aan de minister ligt, worden therapeuten als mijn vriendin volledig verdreven uit de gezondheidszorg. Hij wil alleen ‘Osterhausens’; medicijn- bacterie- en vaccin deskundigen. Het soort deskundigen dus dat zich jaren en jaren over de klachten van de cliënte van mijn vriendin hadden gebogen. Artsen die patiënten in een ziekenhuis rustig wit brood met hagelslag voorzetten.
Ik geloof niet in slechte intenties van deze mensen. Maar ze functioneren binnen het beperkte denkraam dat hun opleiding ze meegaf en zien niet dat het reguliere systeem ziek zijn in de hand werkt.

Vijf weken.

Terugkomend op de cliënte van mijn vriendin. Let op meneer Klink: genoemde dramatische verberingen waren het resultaat van één consult en vijf weken het voorgeschreven dieet met bijbehorende supplementen volgen. (supplementen die u het liefst zou verbieden)
Nee, u begrijpt niet hoe dat kan. Dat is nu juist het probleem.

De definitie.

Het is triest maar waar: de Nederlandse minister van volksgezondheid heeft geen benul van gezondheid. Hij vertrouwt op de dokter en levert zijn autonomie in. Hij voldoet dus volgens Ruimschotel en Spliethoff aan de definitie.
Klink is een lijfdebiel.