Deze column schreef Eduard Nazarski, directeur Amnesty International Nederland, na het debat over de miljoenennota. De toestemming ervoor kwam wat laat, maar we vinden de tekst belangrijk genoeg om hem alsnog te plaatsen.

Wilders' Grote Schoonmaak

Het voorstel van Geert Wilders om voortaan belasting te heffen op het dragen van hoofddoekjes in de openbare ruimte, werd door een minderheid van het Nederlandse parlement vorige week direct gekwalificeerd als een onzinnig en onzedelijk idee. Maar een parlementaire meerderheid negeerde het voorstel. Hoofddoekmoeheid?

Er valt wel iets te zeggen voor het negeren van dit en dergelijke voorstellen. Een serieus parlementslid mijdt ondoordachte voorstellen. Ook uit eigen kring. Aan de andere kant, een alerte parlementariër bestrijdt gevaar voor het te laat is. Ook in eigen huis.
Het optreden van Kamerlid Wilders vorige week ging niet voor de zoveelste keer over hoofddoekjes. In het huis van de democratische rechtsstaat, waarin in eerste en laatste instantie het Nederlandse grondwettelijke systeem verdedigd moet worden, sprak hij, een van de politieke voorlieden, over 'kopvodden' en de noodzaak van een 'grote schoonmaak van onze straten', terwijl hij het over mensen had. Burgers en ingezetenen van Nederland. De taal van de haat (Wilders is de kopvodden 'spuug- en spuugzat' en wil de straat 'terug veroveren') vulde onverbloemd de belangrijkste kamer van de rechtsstaat. En via kranten, radio, televisie en internet bijna alle kamers in het land. Kamerlid Wilders opende demonstratief de deur naar verbaal geweld gericht tegen een Nederlandse bevolkingsgroep.

Als de openbare ruimte schoongemaakt moet worden van mensen wier zogenaamde wandaad het dragen van een 'kopvod' is, dan loert na het verbale het fysieke geweld natuurlijk om elke hoek. Als het zich openbaart, zal de kopvoddenman voor de zuivering van het straatbeeld geen verantwoordelijkheid nemen. Hij zal zich verweren door te zeggen dat hij het niet over mensen had, maar over hun kleding. Hij zal wederom zeggen dat hij gehoofddoekte vrouwen van onderdrukking wilde bevrijden. Waarom hij hen dan beledigend als kopvoddendraagsters moest afschilderen? Wie zal het zeggen, maar natuurlijk niet om aan te zetten tot geweld.
De kopvoddenman houdt vast niet van geweld. Wie wel? Als het zo ver komt, zal hij zich ervan distantiëren, maar hij zal waarschijnlijk wel vergoelijkend zeggen: dat komt ervan als het kabinet die vodden niet gewoon verbiedt of belast. Want vervuilend zijn ze natuurlijk wel.
Nee, tot geweld zal hij vast niet oproepen, niet aanzetten en hij zal het niet verdedigen. Voor met geweld afgerukte vodden zal hij waarschijnlijk ook geen kopgeld uitkeren. Maar aan de apologie van antikopvoddengeweld begon hij vorige week wel publiekelijk te schrijven. De zwijgende parlementaire meerderheid roffelde hooguit wat op de parlementaire tafeltjes bij beleefde protesten van de minister-president. Het is de vraag of de meerderheid van de volksvertegenwoordigers het nog lang daarbij kan laten nu vanaf het parlementaire spreekgestoelte even zo doorzichtig als grof de haatzaai wordt vergoelijkt.