In het kader van de vraag ‘wat is een gezonde gezondheidszorg’, waarin we eerder Wim Huppes aan het woord lieten, deze keer een bijdrage van Dr Weil, de oprichter en directeur van het Arizona Center for Integrative Medicine. 

NB:  In Amerika woedt een hevig debat over herziening van de gezondheidszorg. Dr Weil schrijft zijn artikelen in dat kader, maar de essentie van zijn boodschap is niet minder relevant en actueel in Nederland.

Ik maak me zorgen.

En als ik me zorgen maak, moet jij dat ook doen.

De reden dat ik me zorgen maak, is dat de verkeerde diagnose wordt gesteld. Zoals iedere dokter je kan vertellen, is de meest cruciale stap op weg naar genezing het stellen van de juiste diagnose. Als de ziekte duidelijk is geïdentificeerd, dan is een goede afloop veel waarschijnlijker. Andersom betekent een verkeerde diagnose doorgaans een slechte afloop, hoe deskundig de arts ook mag zijn.

Wat geldt voor persoonlijke gezondheid, gaat ook op bij een herziening van de gezondheidszorg: genezing begint met een juiste diagnose. 

Bij het werken aan een beter systeem, wordt gefocust op één probleem: het systeem is te duur. Alle voorstellen voor verbetering zijn voornamelijk gericht op de portemonnee en de daarmee samenhangende beschikbaarheid. 'Maak het goedkoop genoeg,' is de gedachte, en de 46 miljoen Amerikanen die zich geen verzekering kunnen veroorloven zullen uiteindelijk hun deel krijgen.

Maar wat tragischerwijze ontbreekt, is een diagnose van het werkelijke, veel fundamentelere probleem. En dat is dat, erger dan de stratosferische kosten ervan, de gezondheidszorg zijn missie niet waarmaakt: hij helpt mensen niet om gezond te worden of te blijven. Het is geen helemaal geen  gezondheidszorg; het is een ziektehantering systeem.

een ziektehantering systeem....

En het goedkoper en toegankelijker maken ervan zal alleen maar het disfunctioneren een bredere verspreiding geven.
Het is onmogelijk om ons medicijnintensieve, technologiegerichte en corrupte systeem betaalbaar te maken. De opgeblazen structuur die bij elk gezondheidsprobleem leidt tot eindeloze onderzoeken die marginale uitkomsten opleveren; gepatenteerde (dure) medicijnen en ‘heroïsche’ chirurgische ingrepen, kan per definitie gewoon niet veel goedkoper gemaakt worden. De kosten kunnen slechts op verschillende onplezierige manieren verschoven worden.

Dus dient een veel belangrijkere vraag gesteld en beantwoord te worden: krijgen we goede gezondheid voor ons dure geld ? Het antwoord is een luid en duidelijk ‘Nee’.

Ik ben niet tegen high-tech gezondheidszorg. Maar technologie heeft een schaduwzijde. Het beschadigt ons op allerlei manieren door gezondheidszorg onpersoonlijker, duurder en gevaarlijker te maken. Het valse geloof dat er onder ons een vangnet van wonderbaarlijke medicijnen en machines is gespannen waardoor we ons een riskante of luie levensstijl kunnen veroorloven, heeft onze geest van ‘voor jezelf zorgen’ ondermijnd. Het harde feit is dat we zo’n dertig jaar langer leven dan aan het eind van de 19^e eeuw, en dat algemene maatregelen – zoals beter sanitair, veiligere en minder vervuilde arbeidsomstandigheden, beter voedsel en water – daarvan het grootste deel voor hun rekening nemen, en medische ingrepen slechts vijf jaar.
Kortom, de high tech heeft een bepaalde vaste plek in de diagnose en behandeling van ernstige ziekten, en is verantwoordelijk voor echte vooruitgang. Maar onze gezondheidszorg professionals gebruiken het nu voor alles, en de kosten daarvan zullen ons de kop kosten.

Onze gezondheidszorg professionals gebruiken het nu voor alles, en de kosten daarvan zullen ons de kop kosten.

In de toekomst dient deze vorm van zorg beperkt te blijven tot die gevallen waarin het duidelijk geïndiceerd is: ongevallen, acute en kritieke situaties, ziekten van vitale organen, enz. Het dient gezien te worden als een gespecialiseerde vorm van zorg, die misschien alleen in grote centra aangeboden wordt  in dichtbevolkte gebieden.
De meeste ziekten zouden op andere, meer betaalbare manieren behandeld dienen te worden. Functionele, kosten-effectieve gezondheidszorg moet gebaseerd worden op een nieuwe benadering, die uitgaat van het menselijke vermogen tot zelfregulering en genezing.

Uitgaan van het menselijke vermogen tot zelfregulering en genezing. 

Het zou goedkope, low-tech ingrepen gebruiken voor het behandelen van de meeste gewone vormen van ziekte. Het zou een systeem zijn dat de gezondheid terug brengt in de gezondheidszorg. En het zou tegelijk een stuk goedkoper zijn dan wat we nu hebben.    

Als we de correcte diagnose maken, dan kan de genezing begonnen. Als we dat niet kunnen, dan zullen zowel onze persoonlijke gezondheid als onze economie de klos zijn.