Ik hoorde een Rooms katholieke geestelijke in een radio interview zeggen dat, wanneer we niet oppassen, deze economische crisis kan uitmonden in een zingevingcrisis.

Zonder te weten wat hij met “oppassen” en “zingevingcrisis” precies bedoelt, begrijp ik wel dat deze geestelijke oorzaak en gevolg omdraait. Ik denk dat de huidige crisis juist het gevolg is van het gebrek aan zingeving in ons persoonlijke en maatschappelijke leven.

Natuurlijk zijn er de bankiers en aandeelhouders. Maar waar komt deze mentaliteit uit voort? Wat is de voedingsbodem?

Ik heb in de media nog geen enkele politicus of econoom horen spreken over de, mijns inziens, werkelijke oorzaak van de crisis. Iedereen, zelfs Obama, spreekt over maatregelen tot behoud van het economische systeem.

En het is natuurlijk ook erg om in dit economische bestel, deze consumptiemaatschappij, werkloos te raken of je pensioen kwijt te raken. Je hoort er dan niet meer bij, je kunt niet meer mee doen. Maar geeft dit ook niet precies de kern van het probleem weer? Laat dit ons eigenlijk niet begrijpen hoe ons welzijnsgevoel en zelfs ons geluksgevoel, afhankelijk zijn van de mate waarin we consumeren?

Ik denk dat de werkelijke oorzaak van de crisis besloten ligt in en voort komt uit onze consumptie economie. De profiteurs die het laatste duwtje gegeven hebben, zijn natuurlijk egoïstische hufters. Maar ze zijn ook een natuurlijk gevolg van de consumptiemaatschappij die wij, met alle middelen, in stand willen houden!

Het lijkt mij dat we, juist nu, onze aandacht en energie moeten richten op herstel van de schade als gevolg van de over- over- overconsumptie en ons moeten richten op werkelijke verandering. Zoals het milieu en duurzaamheid voorop stellen. Maar we hebben ons vooral te richten op het persoonlijke vlak. Onze relaties, onze kinderen, onze ouderen, onze medemensen.

Laten we er ons bewust van worden hoe eenzaam we ons voelen en hoe krampachtig we proberen deze eenzaamheid op te lossen.

Laten we proberen ons leven (weer) werkelijk betekenis en inhoud te geven.