Twee gedichten

Twee gedichten

wat is het
dat mijn ziel
tot zich roept
eigenlijk niet zoveel
hier
in dit huis deze stad
hier zijn
niet de geuren
van het bos
de zee, de duinen
niet de geluiden
van vogels en insecten
van kabbeling of branding
van wind die huilt
niet de kleuren
van vroege, late zon
over de velden
niet de beelden
van besneeuwde bergen
rond een uitgestrekt meer
of van verzengende woestijn
niet de smaak
van verse vruchten
van het land
zoet water uit de bron
niet het gevoel
van dauw of zand onder mijn voeten
van de vacht van trouwe dieren
onder mijn hand
mijn ziel roept en roept
tot ik vinden zal
dat.

11-5-2009


Doorhalen wat niet verlangd wordt

Doorhalen wat niet verlangd wordt

De twee opties zijn: 

  • Wonder
  • De kracht van emotie

Ondersteuning van mijn moeders missie

Ondersteuning van mijn moeders missie

Oproepje voor persoonlijke ondersteuning van mijn moeders missie

‘Hè bah, wat vervelend nou weer...’ mompelde mijn moeder naast me in de auto. ‘Nou stopt die vent voor ons zodat wij de uitrit af kunnen rijden. Dat vind ik zo vriendelijk dat ik hem daar graag voor zou willen bedanken, maar ik weet niet wie het is. Begint het gedonder opnieuw.’


Massive Attack

Massive Attack

Ik heb een CD waar ik nog steeds enthousiast van word. MASSIVE ATTACK - MEZZANINE. Ik had deze te leen gekregen van de dansbegeleidster. Het nummer Teardrop had ik al vaker gehoord. Maar op een dag zette ik mijn koptelefoon op en toen walste het eerste nummer binnen, dreigend en overdonderend vet in de bassen.


To Be: Het Uur van het Hart

To Be: Het Uur van het Hart

Zij schrijft gedichten die je openen. Hij maakt van elk gedicht een lied dat raakt. Hun CD Vleugels om te landen kreeg ik ooit van een bijzondere vriendin. ‘Dit is echt iets voor jou,’ zei ze. ‘Alleen, je moet wel goed luisteren…’ De eerste keer kwam niet aan, ik vond To Be wat dramatisch, haast sentimenteel. Maar ik gaf niet op en luisterde nog eens, en nog eens. Uiteindelijk kwam het binnen, en ik draaide de CD bijna grijs! Tijdens het Eigentijds Festival ging ik dus naar ze luisteren. To Be trad meerdere keren per dag op in tent 27 met steeds een ander Uur van het Hart. Een intense belevenis, vol warmte, licht, humor. Tot drie keer toe ging ik terug. Wat een mooi stel, wat een prachtige stemmen en wat een ongelooflijk ontwapenende uiting van alles wat er in mensen aan gevoelens leeft. Er was veel ontroering én gelach, bij mij maar ook bij anderen in de tent. Carla en Paul zingen oog in oog met jou, en voor jou – blijf daar maar eens droog en nuchter onder! Op www.to-be.nl zie je hoe je ze ook kunt ontmoeten!

Marieke van Nimwegen


Hoe Kck aan zijn naam kwam

Hoe Kck aan zijn naam kwam

Een verhaal van Asoka v.d. Maas, ter lering en vermaak van grote en kleine kinderen. Voorlezers: let op een correcte uitspraak (th = hete aardappelwerk)


Denken… is ook leuk

Denken… is ook leuk

Aldus Günther Zweistein

Na het uitkomen van het vorige nummer was het collectieve kraken der hersenen hoorbaar hier op Urk. Hatemail bleef uit, dus ik mag verder met het promoten van denken als hobby.


Een knipoog van God

Een knipoog van God

Soms zijn er van die ontmoetingen, die kansen in het leven...
Sommigen noemen ze toeval, anderen geluk.
Ik noem het knipogen van God.

Iemand vertelt je iets en ineens valt de puzzel in elkaar.
Je ondergaat een behandeling die precies is wat je op dat moment nodig hebt.
Iemand gaf je een schouderklopje net toen je even in de put zat.
…een knipoog van God…

In elk van ons schuilt een engel en in elk van ons stroomt goddelijke energie.
Schroom niet om iemand te helpen, om die impuls te volgen.
Ook al weet je op het moment zelf niet waarom.
De goddelijke kern in jou weet het wel.
Het is God die knipoogt naar zichzelf…

Linda Cremers


Voor altijd...

Voor altijd...

De herinneringen aan een overledene zijn voor altijd, en zo ook de herinnering aan het afscheid van een overledene.


De volle maan verkleurt

De volle maan verkleurt

De volle maan verkleurt het patroon van de golven in het zand.
De vloedlijn schuimend na de krachtige storm


Engelen in vermomming

Engelen in vermomming

Zijn we niet allemaal engelen in vermomming?
Maar zonder onze vleugels en mantel voelen
we ons onbewust van onze engelennatuur.


Het licht is iets moois

Het licht is iets moois

Het licht is iets moois, iets dat we willen volgen. Maar soms wordt het schemerig, dan kunnen we het licht niet meer zien en niet meer volgen. Dan voelen we ons eenzaam en niet begrepen door de mensen om ons heen. Dan weten we het allemaal niet meer en zijn we onzeker. Als we deze schemering accepteren en erin blijven hangen, gaan we naar het diepe duister. We zijn dan totaal onze weg kwijt, houden niet meer van onszelf en ook niet van anderen.